martes, 27 de junio de 2017

DESPEDIDA DO CLUB DE LECTURA CON CINE


Chegou a despedida dos membros do noso Club de Lectura.  Unha boa película, palomitas e boa compañía a mellor maneira de rematar.
Desexámosvos moita sorte para a nova etapa no instituto. 

ATA SEMPRE!!!

jueves, 22 de junio de 2017

XOELIKI NO CLUB DE LECTURA

Empezamos  lendo o resumo Sheila. Yeray comentounos que entrou na páxina de Tesouros Piratas e que era certo que Xoeliki tiña o record no videoxogo Real Fantasy.
Sorprendeunos que Barbabranca tivese unha pata de pau cando iso xa non se ve nestos tempos. No seu despacho non había ordenadores pero si moitos libros e flores. Algo realmente raro se4 é o director dunha escola de ciberpiratas. Sorprendeunos o feito de que Maverick estivera lendo un libro de papel e non un  e-reader cando quedou con Xoeliki. Sheila comenta que lle gustan máis os libros de papel, e que incluso hai algúns con olores. Para Laura, un libro novo ten un cheiro especial, a novo e a papel, como dice Maverick:

"A tecnoloxía e marabillosa, máis os libros de papel tamén, podes cheiralos, tocalos, apertalos..."

Comparamos a escola na que estudaba Xoeliki coa Escola Pirata. Na escola Pirata os rapaces aprenden divertíndose , cousa que na de Xoeliki non é así. Traballan en equipo porque " multiplica as ideas, os coñecementos  e as capacidades de forma exponencial".

Aitana considera que é bo traballar en equipo. Para Sheilka non é bo estar sempre argallando coas novas tecnoloxías. Yeray pensa que ser pirata non é nada malo. A Iza gustoulle moito, pareceulle entretido e divertido.

Outras frases que nos gustaron foron :
  • "Ler é máxico: axuda a medrar, a viaxar..." (Pax 41)
  • "Non hai nada como aprender gozando" (Pax 54)
O final do libro pareceunos un pouco precipitado pero aínda así recomendámosvos a súa lectura.

martes, 28 de marzo de 2017

O RAIO VELOZ (II)


Este mes empezamos a segunda quenda  do Club de lectura, formado por Amalia, Yeray, Izabella, Sheila, Aitana, Amalia, Alejandra e Claudia.

Empezou Amalia facendo un breve resumo:
"Adrián, o protagonista, non busca gañar cartos co seu traballo senón axudar á xente. Tivo moitos traballos e sempre pensaba que eran os definitivos, pero algo pasaba que o facía cambiar de opinión"
Comentou que a parte que máis lle gustou foi cando no super cambiou a comida da cesta de Nadal polos alimentos, máis sans que levaban unha nai e unha filla nas súas bolsas.

O último traballo ao que se presentou o protagonista foi nunha empresa de mensaxería. Alí coñeceu a Rosa, a súa xefa, coa que tiña moitas cousas en común, como dixo Yeray. Unha destas era o gusto pola lectura e polos mesmos libros (Paul Eluard). Tamén o gusto polas adiviñas.

Amalia e Sheila pensan que a resposta á adiviña que queda sen resolver no libro é "O ovo". Non todos foron capaces de resolvela.
Para Sheila "O Raio Veloz" é un libro romántico e para Yeray de misterio e aventura. Para a profe Ángeles  é un libro de maxia. Adrián parece unha fada que cumpre os desexos da xente, un rei mago. De feito na páxina 41 dise: "Así é como se sentía Adrián, como un novo rei mago..."

En xeral disfrutamos todos deste libro e animámosvos a que tamén o leades vos.


lunes, 20 de febrero de 2017

AS BRUXAS DE ROALD DAHL


Nesta xuntanza empezou Salma facendo o resumo, unha historia de Bruxas contada por unha avoa. Para Sara é a historia dun neno e a súa experiencia coas bruxas. A Aida sorprendeulle que non aparecera o nome do neno en ningún momento. Álex di que poderíamos chegar a pensar que se trata dunha experiencia persoal do autor e que o protagonista podería ser Roald Dahl.
Héctor enumerou as características que distinguen a unha bruxa dunha muller normal, axudado por Sara.
A avoa era bruxófila, é dicir, estudosa das meigas por iso sabía tantas cousas sobre elas.
Unha cousa que lles sorprendeu foi que a avoa fumara puros negros. Non era unha avoa como as demáis!
Ofreceulle un puro ao seu neto e non lle importaba que non se bañara.
Héctor, Sara  e Aida comentaron o regalo que lle fixo a avoa antes da viaxe, dous ratos brancos cos que o rapaz quería facer un circo.
Entre a avoa e o neto conseguiron acabar con todas as bruxas convertíndoas en ratos.
Falamos tamén das ilustracións. Para Héctor gracias a estas podía comprenderse mellor o libro.
Reflexionamos sobre unha frase da páxina 277 :
"Da igual quen sexas ou que aspecto teñas mentres alguén te queira"
 Recomendámosvos a lectura deste libro.

martes, 31 de enero de 2017

LA LECCIÓN DE AUGUST


Sara empezou a xuntanza comentando que é un libro difícil de resumir. Por unha banda é moi longo e por outra porque conta unha historia dende as diferentes perspectivas dos personaxes.

Salma comenta o problema de August. Ten unha deformación facial severa causada por un problema xenético, por iso a xente cando o ve fai comentarios ou mírano de xeito raro. Isto provoca en August moito malestar, xa que a él lle gustaría que a xente o tratase como se fose "un neno normal". Por causa desta deformación sofre acoso na súa escola.

Sara e Héctor comentan o xogo que Julián puxo de moda no colexio, "O xogo da peste" que consistía en que se alguén tocaba a August, aínda que fose sen querer, tiña que ir correndo a lavarse se non quería contaxiarse da peste.

A profe Ángeles pregunta por Jack e Carla di que, aínda que parecía amigo de August, fixo comentarios despectivos sobre él no Halloween, sen saber que o mesmo August estaba escoitando. Sen embargo, cando coñecemos a opinión de Jack sobre August, decatámonos de que non o fixera con intención e que non era tan malo como pensabamos.

August é un neno que , a medida que se vai coñecendo, cae moi ben porque é moi boa persoa, moi bo estudante e simpático, fai bromas sobre a súa apariencia física.

En canto aos valores que atopamos no libro, a amizade encarnada en Jack, Summer e Christopher, a valentía de August para enfrentar o problema e a de Summer que non se deixou influir.

En canto aos preceptos do Señor Brown,a Sara gustoulle o de August:

"Todo o mundo debería recibir unha ovación do público posto en pé, polo menos unha vez na súa vida, porque todos vencemos ao mundo"

A Cloe :

"Non intentes ser guai. Sempre se nota, e iso non é guai"

Para Aida o de Charlotte é o mellor:

"Non abonda con ser amigable. Tes que ser un amigo"

Para rematar falamos das referencias que ao longo do libro aparecen sobre cine e libros: Guerra y Paz, El diario de Greg, Sonrisas y lágrimas, La guera de las galaxias, E.T entre outros.

O seguinte libro, e derradeiro para nós é "Las brujas" de Roald Dahl. Xa vos contaremos que tal!!!

domingo, 29 de enero de 2017

XOELIKI. AS AVENTURAS DUN CIBERPIRATA


Empezamos a xuntanza lendo Aida un anaco da páxina 41 na que se fala dos libros e da lectura:

"A tecnoloxía é marabillosa , máis os libros de papel tamén, podes cheiralos, tocalos, apertalos(...)Ler é máxico: axuda a medrar, a viaxar..."

Álex fixo un pequeno resumo do libro e a continuación a profe Ángeles preguntou a que nos axudan os libros. Zaida comentou que para ela é coma se estiveses vendo unha película. Comentamos que ás veces fanse películas  pero que en moitas ocasións resultan mellores os libros.

Definimos aos personaxes cun adxectivo:
        *Ari para Carla é tímida,  para Zaida é unha pesada e para Evelin valente e intelixente.
        *De Xoel, Carla di que era introvertido e Janet que é tímido.

Sobre a Escola Pirata, Lucía comenta que loitaban por unha internet libre, sen límites e gratuíta. Carla comenta que debería haber límites para os nenos xa que hai páxinas ás que eles non deberían ter acceso. Álex opina o contrario. A maioría non temos acceso libre, estamos controlados polos nosos pais.

En canto as ilustracións do libro, Aida fala da cor, todas son brancas e moradas e Adrián pensa que non son nada orixinais ao empregar só dúas cores.

Case sen darnos conta tocou o timbre. Saímos da biblioteca co seguinte libro no peto: "La lección de August". Un libro qué promete!!!!




martes, 8 de noviembre de 2016

PRIMEIRA XUNTANZA CO RAIO VELOZ


O pasado luns, 7 de novembro, tivemos a primeira xuntanza do Club de Lectura. No primeiro grupo somos 13 lectores, menos mal que non somos supersticiosos, que senón...

Para romper o xeo, a profe preguntounos que nos suxería a ilustración da portada e falamos sobre ela.

Resultou unha reunión moi agradable, na que participamos todos comentando as peripecias de Adrián, o protagonista. Qué rapaz máis atrevido!!!Eu non sei se sería quen de facer o mesmo!!!

Gustounos moito o intercambio que fixo coa cesta do Nadal e o cambio de notas na primeira entrega.
Pero o mellor foi a historia de amor do final con sorpresa e xerogífico incluído. Todos chegamos á mesma conclusión : o único que non se decatou de que era Rosa a namorada misteriosa era Adrián.

Definimos cunha soa palabra o libro, algúns comentaron que era bonito, a maioría interesante e Sara dixo que intrigante.

 É un libro de amor e non de namorados.Todo o que fixo Adrián foi por amor: amor aos demáis, aos animais e, por suposto, a Rosa. 

Fomos  comentando o libro, tan amodiño que tocou o timbre e aínda nos quedaban cousas no tinteiro.