XA ESTAMOS PREPARADOS!!!

Hoxe entregamos o primeiro título. Temos de data ata o 7 de novembro. Disfrutade coa súa lectura.

Que nervios!!! Qué gañas de empezar a lelo!!! 

XA ESTAMOS EN MARCHA

Este vindeiro luns, día 9, teremos a  xuntanza de presentación do club de lectura. 
Repartiremos o primeiro título "O RAIO VELOZ". A seguinte xuntanza para falar do libro será o 31. Un libro cheo de humor e de misterio.

Non volo perdades!!!

DESPEDIDA DO CLUB DE LECTURA CON CINE E PALOMITAS

Chegou o mes de xuño e con él a despedida dos membros do noso Club de Lectura. Qué mellor maneira que cunha boa película, palomitas e boa compañía.

Desexámosvos moita sorte para a nova etapa no instituto. 

ATA SEMPRE!!!

VISITA AO CENTRO DE DÍA

Un ano máis fomos de visita ao centro de día. Limos poemas de Manuel María e representamos o conto "As zapatillas do avó". Eles tamén tiñan preparadaos uns xogos relacionados con Manuel María. Avelina, Aurita, Águeda, Agripina, Antonia, Consolación, José, Avelino, Josefa, Generosa, Nieves, Pilar e Otilia foron o noso público. Para rematar Avelina quixo deleitarnos cunha serie de poemas que ela lembraba de cando era unha moza. 

 Unha xornada inolvidable !!

NATA Y CHOCOLATE INVENCIBLES

Toda a mesa preparada con larpeiradas para empezar a falar do libro.
Empezou ,coma sempre, Uxía, a máis faladora do grupo, facéndonos un resumo. A profe Rita preguntounos sobre a temática do libro. Marcos Fernándes, moi axeitadamente, dixo que era a violencia de xénero.Todos comentamos  sobre a visita que recibimos fai uns días sobre uns rapaces que viñeron a darnos unha charla  con motivo do día da violencia de xénero.
Quedounos claro a todos o importante que é estar atentos por se detectamos algún caso deste tipo. Nós sós non podemos facer nada, pero podémosllo contar aos nosos pais, ou a algún adulto para que eles interveñan. Temos que intentar a quen o sufra e intentar que se sinta protexido.

Os valores que destacamos do libro son a amizade, a valentía e a xustiza. Tamén falamos da compaixón.
Á profe Encarna gustoulle unha frase :
 "Resolver as cousas pequenas axudan a solucionar as grandes"

Foi un libro que nos gustou moito a todos. Estamos desexando poder ler o primeiro, "Natalia y Chocolate",e desexando que se escriba a continuidade do mesmo, xa que como dicía Uxía:
"Quero que Alicia escriba o seguinte para saber o que lle vai regalar Sonia  a Pierre e se Carlos, o pai de Sonia, e Clara , a nai de Pedro, terminen xuntos, como parella".

Xa acabou para o noso grupo o club de lectura.

Qué pena!

Esperamos poder anotarnos o curso que vén no instituto.

EL AROMA DE LIQUIDÁMBAR

A algúns dos rapaces pareceulles un libro moi triste, cunha temática moi dura. De lectura fácil aínda que a dous pareceulles aburrido e non foron capaces de acabalo.
Sorprendeulles o nome de moitas plantas e árbores, a existencia do liquidámbar, a avoa...
Chamoulles a atención que a escritora fora de Vigo.
Para moitos un libro agradable de ler e que o recomendarían.

CHAMÁDEME SIMBAD NO CLUB DE LECTURA

O 1 de decembro tivemos a segunda xuntanza do Club de Lectura.
Empezamos, coma sempre, facendo un pequeno resumo. Despois comentamos o que máis nos gustou.Para Luis o mellor foi cando Paulo atopou ao seu avó. Para Uxía o peor foi a carta na que lle conta a Paulo, o seu neto, que os filibusteiros querían metelo nunha residencia e resultou que eran os seus pais; feito que lle deu moita pena.

Todos estivemos de acordo que o libro non só contaba unha simple historia, senón unha historia cunha intención; é un libro con mensaxe: "coida dos teus pais, como eles coidaron de ti cando era neno (como dixo Andrés con moito tino).

A profe Rita preguntounos as semellanzas ou diferencias que atopábamos co libro de Escarlatina. Unha cousa está clara, nos dous o personaxe é un avó pero con diferencias. O avó de Ramón é moi marchoso e o de Paulo ten alzheimer. Por outra banda, Escarlatina é un libro imaxinario, o de Simbad podería ser unha historia real.

Para Alba a historia de Simbad podería estar ambientada en Vigo xa que lle lembraba este lugar, a zona vella, o túnel que levaba ao bar de Bernardino, o irmán do avó.

A Uxía gustoulle cando Paulo lle dicía ao seu pai que tiña a orella vermella de falar tanto polo móbil.

Estre libro encantounos a todos por iso animámosvos a que o leades.