DESPEDIDA CUN ROTEIRO LITERARIO POLO RIO

Unha tarde inolvidable. Compartimos picnic con poesías dedicadas ao río, poesías incluso escritas por eles mesmos como foi o caso de Carla, Sara, Aroa e María que o "tatuaron" nas súas pernas. O mellor foi cando apareceu o novo membro do club, un cabalo que quixo compartir con nos  o picnic, as poesías e as nosas reflexións sobre o curso. 

O voso paso pola escola xa rematou  ,   desexámosvos que nesta nova etapa que comezades  sigades disfrutando da lectura. Non vos esquenzades que no instituto tamén tedes club de lectura. Este blog segue aberto para vós polo que nos gustaría seguir  recibindo as vosas visitas e por suposto os vosos comentarios.
Foi un pracer compartir con vós todos esos momentos de  lectura.

Moita sorte !

DESPEDIDA E ROTEIRO LITERARIO POLO TEA

Para despedida, o club de lectura disfrutou dun roteiro literario polo río Tea.Leímos diferentes poemas de Javier Heraud, dedicados ao río, e incluso un escrito por María Portela, membro do noso club.
E...o bizcoito de chocolate tampouco podía faltar.Houbo entrega de diplomas e un folleto de recomendacións de "libros con sabor a chocolate".

A continuación deixámosvos algúns dos comentarios sobre o seu paso polo club de lectura:

"A oportunidade de ler libros , compartir opinións, entrar no mundo da fantasía, pasalo ben e compartilo cos demáis"
"Unha nova experiencia que me aportou máis coñecementos"
"Relacionarme con xente que comparte o meu afán polos libros e poder comentalos con eles"
"Falar de temas interesantes "
"Unha experiencia , onde podes expresar a túa opinión e compartila cos demáis"

Cando empezamos a organizar esta última xuntanza e ao saber que íamos ao río, María decidiu escribir un poema no que reflexiona sobre a contaminación do río.

O RÍO

O río levaba auga,

o río levaba calma.

O río levaba troitas,

o río levaba moitas.

Agora o río leva contaminación,

agora o río estará en extinción.

Un día camiñando

escoitei ao río chorando,

Pregunteille que pasaba,

o río choraba e choraba.

A contaminación

é para min unha destrucción,

contou o río con depresión.

Non teño mans

para arranxar

este mal que está a pasar.

Nenos e nenas,

nas vosas mans está

o poder de axudarme

a reparar este mal.

DESPEDIDA E ROTEIRO LITERARIO POLO TEA

O club de lectura de despedida, ata a volta do verán, disfrutamos dun roteiro literario polo río Tea.Leímos un poema de Pablo Neruda, "El río" e inspirándonos no ambiente creamos unha historia entre todos.
E...o bizcoito de chocolate tampouco podía faltar, pero esta vez houbo intercambio gastronómico de postres, como ben dixo Pedro.Empezamos a avaliación do curso e os comentarios sobre o que supuxo para eles formar parte deste club de lectura. A continuación deixámosvos algúns dos comentarios:

"A oportunidade de ler libros que doutro xeito non se me ocurrirían"
"Unha nova experiencia que me aportou máis sabiduría"
"Relacionarme con xente nova, cos mesmos intereses "
"Falar de temas interesantes e enriquecedores"
"Unha experiencia xenial, onde podes expresar a túa opinión abertamente e compartila cos demáis"
"Te permite expresar a túa opinión sen medo a que a xente se ría de ti"



Create Your Own

Deixámosvos o poema de Pablo Neruda para os que non o puidéchedes disfrutar in situ.Animámosvos a escribir tamén poemas ao río Tea, publicarémolos no blog.

YO entré en Florencia. Era
de noche. Temblé escuchando
casi dormido lo que el dulce río
me contaba. Yo no sé
lo que dicen los cuadros ni los libros
(no todos los cuadros ni todos los libros,
sólo algunos),
pero sé lo que dicen
todos los ríos.
Tienen el mismo idioma que yo tengo.
En las tierras salvajes
el Orinoco me habla
y entiendo, entiendo
historias que no puedo repetir.
Hay secretos míos
que el río se ha llevado,
y lo que me pidió lo voy cumpliendo
poco a poco en la tierra.
Reconocí en la voz del Arno entonces
viejas palabras que buscaban mi boca,
como el que nunca conoció la miel
y halla que reconoce su delicia.
Así escuché las voces
del río de Florencia,
como si antes de ser me hubieran dicho
lo que ahora escuchaba:
sueños y pasos que me unían
a la voz del río,
seres en movimiento,
golpes de luz en la historia,
tercetos encendidos como lámparas.
El pan y la sangre cantaban
con la voz nocturna del agua.