Compartimos con eles momentos de lectura e poesía inolvidables. Ao remate invitáronnos a tarta de chocolate, feita por eles e elas, e entre bocado e bocado conversamos sobre a súa vida, os seus netos e incluso os que non tiñan netos sentíronse avós por un día.
Ao día seguinte , na xuntanza do club de lectura avaliamos a actividade e todos estaban de acordo en que se sentiran moi ben e que tiñamos que repetilo.
Dende aqui queremos darlle as grazas a Rosa, a directora do centro, ao resto do personal , e por suposto a Victoria, Nieves, Serafín, Avelina... pola súa atención, aplausos, conversas e incluso polos silencios dos que non falaban pero que coas súas miradas nos dicían tanto.
